Zapraszamy do lektury kolejnej rozmowy z koszykarką Stali Brzeg, wiceprezes klubu oraz trenerką Akademii Koszykówki Stal Brzeg Sarą Janiec. Porozmawialiśmy o klubie, treningach, a także nieco o prywatnych celach na nowy rok.
Jak podsumujesz rok 2024 w kontekście Akademii Koszykówki Stal Brzeg?
– To był bardzo dobry rok, ciągły rozwój, jeszcze więcej dzieci, kolejna grupa, obozy, turnieje, mecze, debiuty. Dużo się działo, chcemy więcej w 2025 
Już 2 i pół roku Akademii Koszykówki w Brzegu, wciąż się rozwijacie, na jakie jeszcze problemy natrafiacie? – Myślę, że takim największym problem jest brak jeszcze jednej hali w Brzegu. Chcemy robić jeszcze więcej treningów, a niestety nie mamy gdzie. Reszta problemów jest mało istotna, rozwiązujemy je na bieżąco. Jesteś również wiceprezesem Stali Brzeg, dużo pracy w klubie? Czym dokładnie się zajmujesz? – Pracy jest ogrom, nikt kto nie miał styczności z czymś takim to nawet sobie nie wyobraża. Ja sama nie byłam tego wszystkiego świadoma, ale można powiedzieć, że pracuję na drugi etat. Zajmuję się szeroko pojętą organizacją, zarządzaniem i finansami. Jakimi osobami do współpracy są Twoja siostra Wiktoria i trenerka Wika Stala w Akademii? – Super nam się współpracuje, dogadujemy się jak 3 siostry. Jedna ma pomysł, druga robi, trzecia pomaga, uzupełniamy się nawzajem. Lubię z nimi pracować 
A jaki jest Twój narzeczony Mariusz Kolekta jako trener i jako prezes klubu? – Trenerem jest bardzo dobrym, przez te wszystkie lata w klubie zebrał dużo doświadczenia, którym się chętnie dzieli i pomaga. Jako uczestnik Szkoły Trenerów PZKosz ciągle się rozwija i uczy od najlepszych w tym fachu, myślę że jeszcze pokaże nam na co go stać i zobaczymy go „gdzieś wyżej” 
A prezes to jest prezes, nie mam żadnego ale 
Zajmujesz się najmłodszą grupą w Akademii Koszykówki – jak się pracuje z takimi dziećmi w takim wieku? – Z takimi dziećmi jest bardzo dużo pracy, przede wszystkim jest to nauka podstaw koszykówki. Uczymy się wszystkiego pomału, każdy w swoim tempie. Muszę poświęcić dużo uwagi w przygotowanie treningu, żeby mieli ciągle zajęcie i się nie rozpraszali 
. Cały czas gadać, gadać i poprawiać, ale chyba nie mają dość mojego ciągłego gadania, więc jest bardzo dobrze. Praca z najmłodszą grupą nauczyła mnie, że trzeba mieć bardzo dużo cierpliwości jako trener. Mijający rok to sporo wyzwań, którym sprostaliście. To dwa turnieje Junior NBA w Brzegu, obozy koszykarskie, rozgrywki ligowe, utworzenie własnych lig Stalowej Basket Ligi i Dziewczęcej Basket Ligi. Przed Wami pierwszy historyczny zimowy obóz. Pomysłów nie brakuje? – Pomysłów nie brakuje, chęci są bardzo duże, zarówno z naszej strony jak i dzieci i ich rodziców. Już za miesiąc Winter Stal Camp, a na wakacje już szykujemy Summer Stal Camp, w międzyczasie będzie Stalowa Basket Liga, turnieje, mecze, sparingi, jest co robić Jeszcze nie tak dawno sama biegałaś po parkiecie. Zdecydowałaś się jednak na dwie operacje kolana i przerwanie przygody z basketem. Opowiedz o tym. – Od 10 lat „męczę się” z jednym kolanem, tak właściwie to miałam już 4 zabiegi. Pierwszy już w młodym wieku, zaledwie 15 lat, zerwane więzadło krzyżowe, wtedy byłam bardzo podłamana tym wszystkim i chciałam szybko wrócić do grania, udało się. Niestety długo się nie cieszyłam z powrotu, właściwie to jeden sezon. Później już nie wróciłam do takiej sprawności jak z przed kontuzji. Chciałam grać i grałam, ale było tylko gorzej, więc zdecydowałam się na kolejne operacje, żeby móc normalnie funkcjonować na co dzień. Taki jest sport, wiąże się z dużym ryzykiem, ale teraz mogę więcej czasu poświęcać na przekazywanie swojej wiedzy młodym koszykarzom i koszykarkom oraz rozwijać się jako trener. Nie tęsknisz za graniem? – Bardzo tęsknię, chciałabym jeszcze zagrać, ale zdrowie ważniejsze. Jaki był Twój największy dotychczas sukces w koszykówce? – Szczerze to nie pamiętam jakie to były kategorie haha, ale na pewno Młodzieżowe Ćwierćfinały i Półfinały Mistrzostw Polski, a także Finał MP 3×3, można dorzucić do tego jeszcze szkolne mistrzostwa. Trzy cechy Twoim zdaniem dobrego trenera? – Cierpliwy, zaangażowany, odporny na stres. Jakie są plany klubu na Twoją grupę wiekową? – Ten sezon to przede wszystkim budowanie drużyny, integracja i zacieśnianie więzi, treningi, sparingi, pierwsze mecze niektórych dzieci, a we wrześniu zgłoszenie drużyny do rozgrywek mini koszykówki. Macie bardzo zżytych ze sobą rodziców z Akademii, organizujecie sporo atrakcji dla nich. Opowiedz o tym? – Rodziców mamy super, bardzo się angażują w nasz klub i zależy im na rozwoju swoich dzieci. W grudniu mieliśmy mecze mikołajowe, w okresie Dnia Mamy, Dnia Dziecka i Dnia Ojca z pewnością odbędą się kolejne mecze rodzice kontra dzieci, a ostatnio doszły mnie słuchy o wieczornych treningach dla rodziców chcących spróbować trudnego rzemiosła koszykarskiego (szczegóły u Trenera Mariusza). Czy Twoim zdaniem wróci koszykówka żeńska seniorska do Brzegu? – Wróci na 100%, może nie w nowym sezonie, ale jeszcze zobaczymy koszykarki w barwach Stali Brzeg. Kwestia finansowa ma tu największy wpływ. Ulubiona potrawa trenerki Sary? – Pizza oczywiście
Jako klub wprowadziliście jakiś czas temu system komunikacji i zarządzania w klubie. Jak on się sprawuje? – Piękna sprawa. Znaczne ułatwienie naszej pracy, a także duże ułatwienie dla rodziców. Strzał w dziesiątkę z tym pomysłem. Swego czasu prowadziłyście w Akademii treningi w trójkę, obecnie każda z trenerek osobno mając swoją grupę. Jak oceniasz tą zmianę? – Wesoło było we trójkę, ale teraz każda z nas ma więcej czasu dla siebie i może się bardziej zaangażować w swoją drużynę. Czasami przydałaby się druga osoba do pomocy w treningu, ale zawsze można poprosić kogoś z trenerów o wsparcie w dany dzień. Czy widzisz w swojej grupie wiekowej przyszłych koszykarzy/koszykarki grające w drużynach seniorskich? – Oczywiście, jeśli tylko będą ciężko pracować, angażować się i nie tracić chęci do tego sportu to można być spokojnym o przyszłość. Jesteś fanką czytania książek i oglądania serialów. Jaką lekturę polecisz lub/i jaki serial? – Książki, które czytam raczej nie są dla wszystkich, więc jeśli ktoś jest ciekawy to proszę się zgłosić prywatnie haha, a z seriali to ostatnio się „wciągnęłam” w medyczne tj. Szpital New Amsterdam czy Rezydenci. W 2025 zmieniasz swój stan cywilny, zaręczyny odbyły się również serialowo. Opowiedz o tym. – Ah, było przepięknie, to była zupełna niespodzianka. Nawet nie wiedziałam gdzie jedziemy, miałam się tylko spakować na dłuższy weekend haha. Wszyscy fani serialu „Ranczo” wiedzą gdzie Witebski oświadczał się Francesce, to było właśnie w tym miejscu. Na szczęście Mariusz nie zapomniał pierścionka haha. Zwiedziliśmy całe serialowe Wilkowyje, zjedliśmy pierogi Solejukowej i kupiliśmy mamroty. Cudny weekend, a ślub już we wrześniu TEGO roku. Nie mogę się doczekać i wiem, że szybko minie ten czas przygotowań. Czego możemy Ci życzyć w 2025 roku? – Zdrowia, nic więcej nie potrzebuję