Czas na kolejną rozmowę z trenerką Akademii Koszykówki Stal Brzeg. Tym razem na nasze pytania odpowiadała Wiki Janiec, która w Akademii prowadzi zespół dziewcząt do lat 15. W Stali Brzeg pełni też funkcję wiceprezesa zarządu. To również koszykarka, która grała zarówno w Piłsudczyku jak i Stali Brzeg przebijając się przez wiele grup młodzieżowych aż do seniorskiej drużyny.
Jak podsumujesz 2 i pół roku Akademii Koszykówki Stal Brzeg?
– Jednym słowem- „interesująco”. Zaczęliśmy od 6 dzieciaków na pierwszym treningu, a teraz mamy prawie 100 dzieci i młodzieży w 5 grupach wiekowych. Jest bardzo duży potencjał w naszym mieście i myślę, że możemy to rozwinąć jeszcze lepiej w przyszłości. My, trenerzy, jesteśmy zmotywowani na ciągły rozwój. Sprawdzasz się w roli trenerki? – To pytanie proponuję zadać moim zawodniczkom 
Bardzo dobrze się czuję w tej roli i staram się, żeby każdy trening był ciekawy i interesujący dla dziewczyn. W dobie internetu i sztucznej inteligencji wymyślenie treningu to jest przyjemność i duże pole do rozwoju jako trener. W Akademii pracujesz z dziewczynami. Jako kobiecie łatwiej Ci dotrzeć do zawodniczek dziewczyn niż do chłopców? – Tak, z racji na mój młody wiek, doskonale pamiętam jak to ja byłam na ich miejscu, z jakimi trudnościami trzeba było się mierzyć. Staram się dawać dziewczynom poczucie, że mogą mi ufać i zawsze powiedzieć o tym co je gryzie. Do chłopaków trzeba mieć twardą rękę, więc to zadanie zostawiłam Wice Stali 
Jesteś również wiceprezesem Stali Brzeg. To też więcej obowiązków i większy wpływ na decyzje klubowe? – Uczę się dopiero tego wszystkiego, jak klub funkcjonuje, co trzeba załatwiać. Przyznam, że jest tego sporo, tutaj ukłon do naszego prezesa Mariusza Kolekty, który musiał sam wszystko ogarniać i bardzo dobrze mu to wychodzi. Jestem chętna do nauki nowych rzeczy i nie boję się wyzwań. Czy Twoim zdaniem wróci koszykówka żeńska seniorska do Stali Brzeg? – Myślę, że wróci, ale nie tak szybko jakbyśmy wszyscy chcieli. Musimy poczekać, aż to młode pokolenie koszykarek dorośnie do gry w 2 lidze. Osobiście bardzo bym chciała wrócić do treningów i gry w lidze już w przyszłym sezonie, ale czas pokaże. Trzeba mieć marzenia. Czy sama nie tęsknisz za graniem? Ostatnio gracie jako team kobiecy w amatorskiej brzeskiej lidze koszykówki. – Oczywiście, że tęsknię za graniem, ale cieszę się, że jest BLK i chociaż raz na jakiś czas możemy trochę poczuć się jak za czasów drugoligowych. Z drugiej strony każdy taki mecz zwiększa apetyt i chciałoby się więcej i więcej. Jakimi osobami do współpracy w Akademii Koszykówki są Twoja siostra Sara i trenerka Wika Stala? – W naszym zespole trenerów każdy jest inny i ma całkiem odmienny charakter. Myślę, że się uzupełniamy i nie mamy większych problemów z komunikacją. Z moją siostrą jesteśmy całe życie razem, prowadzenie Akademii to kolejna wspólna cegiełka w naszym życiu. U Sary zawsze musi być jak w zegarku, ma być tak i tak, jak nie jest coś zrobione to telefon od razu dlaczego się opierdzielam Wika jest zadaniowcem, ma być zrobione to będzie. Zawsze chętna do pomocy i dogaduje się z wszystkimi bez problemu. Jakim trenerem i prezesem jest z kolei Mariusz Kolekta? – Jako trener jest dość cierpliwy, niekiedy bardziej niż reszta trenerów. Ma sporo doświadczenia i stale podnosi swoje kwalifikacje. A jako prezes ma troszkę mniej tej cierpliwości już, treningi chyba zabierają całą Żartuję, tyle lat z powodzeniem prowadzi ten klub, że teraz to sobie nikt nie wyobraża Stali Brzeg bez Mariusza. Liczymy z Sarą, że pokaże nam jak wszystko funkcjonuje i krok po kroku wprowadzi nas w prowadzenie klubu. Utworzyliście Dziewczęcą Basket Ligę, wcześniej Stalową Basket Ligę 3×3. Te projekty to dużo grania mniejszymi kosztami. Jak je oceniasz? – Bardzo dobre inicjatywy dla naszych początkujący koszykarzy i koszykarek. Zgłaszanie ich do oficjalnych lig w tym momencie niestety mogłyby dać odwrotny efekt od zamierzonego. Logistycznie też, jakby wszystkie nasze zespoły zgłoszone były by do lig, to finansowo nie udźwignęlibyśmy tego. To są plany na następne lata. Realizujecie w DBL z Jełową, Oławą i Piława Górna. Jak oceniasz dotychczasowe mecze Twojego zespołu? I jak oceniasz rywali? – Wszystkie zespoły są na podobnym poziomie i nigdy nie grały w lidze. Granie z innymi drużynami pomaga dziewczynom uczyć się walki ze stresem, z presją czy z kibicami na trybunach. Na treningu nie dałoby rady się tego nauczyć. Drugi turniej był już zdecydowanie na plus, nie zjadł nas stres od samego początku, jak miało to miejsce w Turawie na pierwszym turnieju. Każdy następny mecz będzie lepszy niż poprzedni. I wszystko może się wydarzyć w naszej DBL. Dwa duże turnieje Junior NBA za Wami jako organizatorzy daliście radę. Jak to oceniasz tą inicjatywę i Waszą organizację turniejów? – Dzieciaki, rodzice, inne drużyny wyjeżdżają zawsze zadowoleni z naszego miasta. Myślę, że to jest najlepsza ocena organizacji tego turnieju. JrNBA to program, który działa w całej Polsce na wzór najlepszej ligi świata. Dzieciaki są zachwycone grając z logiem swoich ulubionych drużyn NBA. Dzięki naszym wspaniałym rodzicom organizacja tego turnieju 2 rok z rzędu to była przyjemność. Czy jest już moda na koszykówkę w Brzegu? – Po mału się to rozwija, jest duży potencjał w całej Polsce, więc do Brzegu na pewno ta moda dojdzie. Jakie trzy cechy są najważniejsze w byciu trenerem? – Cierpliwość, otwartość, chęć rozwoju. Z jakimi problemami napotykasz się jako trenerka w pracy z obecną młodzieżą? Jak zachęcać dziewczyny do uprawiania sportu i koszykówki? Czy są w ogóle z tym problemy? – Dzieciaki w każdym wieku trzeba zachęcać, wymyślać nowe rzeczy, aby nie było nudno. To jest chyba największy problem z obecną młodzieżą. Nie wszystkich zachęcimy od razu. Ulubiona Twoja potrawa? – Barszcz grzybowy z pierogami 
Twój największy koszykarski sukces? Może być kilka? – Półfinał MP do lat 18, 1 miejsce w turnieju eliminacyjnym MP w koszykówce 3×3 do lat 23, ogólnopolski finał MP 3×3 U23, półfinał MP U22 Dziś w szeroko pojętym współczesnym świecie chyba trudniej namówić dzieci na uprawianie sportu-koszykowki? – Rynek sportu młodzieżowego jest bardzo szeroko rozwinięty w dzisiejszych czasach. Młodzież ogląda w telewizji swoich idoli i sami chcą spróbować danego sportu. Im więcej będzie ogólnodostępnych transmisji meczy koszykówki, tym więcej będzie dzieciaków chciało grać. Dziecko samo musi się czymś zainteresować, najlepiej jednak działa poczta pantoflowa, gdzie koleżanka przeprowadza na trening swoją przyjaciółkę, bo jej samej się podoba. Czego możemy życzyć w 2025 roku? – Zdrowia przede wszystkim i jeszcze większej radości z koszykówki.